Πυρετός

Ως πυρετός ορίζεται κάθε θερμοκρασία του σώματος πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Στα παιδιά το ανώτερο αυτό φυσιολογικό όριο είναι το 37.9ºC. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε θερμοκρασία μέχρι 37.9ºC είναι φυσιολογική και δεν μπορούμε να μιλάμε για πυρετό.
Η θερμοκρασία στο παιδί, μετριέται στο έντερο (ορθό) με υδραργυρικό ή ηλεκτρονικό θερμόμετρο. Αφήνουμε το θερμόμετρo για 3 λεπτά. Σε παιδιά άνω των 3-4 ετών μπορούμε επίσης να τον μετρήσουμε με το θερμόμετρο στο στόμα μεταξύ παρειάς και ούλων ή κάτω από τη γλώσσα.
Ο πυρετός είναι μια φυσιολογική αντίδραση του οργανισμού στις λοιμώξεις και αποτελεί έναν τρόπο άμυνας ενάντια στα μικρόβια. Με άλλα λόγια πρέπει να το θεωρήσουμε ως σύμμαχο και όχι ως εχθρό μας. Δυστυχώς, επικρατεί ευρέως η λανθασμένη άποψη ότι ο υψηλός πυρετός είναι επικίνδυνος για τον εγκέφαλο. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει παρά μόνο για τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που ο πυρετός ξεπερνά το 41.1ºC (και που μπορεί να έχει ώς αιτία κάποια σοβαρή νόσο).
Ο πυρετός είναι ένα σύμπτωμα και όχι μία αρρώστεια. Αυτό λοιπόν που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι όχι «πώς θα ρίξουμε τον πυρετό» αλλά «τι προκαλεί τον πυρετό». Τις περισσότερες φορές ευτυχώς θα είναι κάτι όχι σοβαρό όπως μια ωτίτιδα, μια φαρυγγίτιδα, μια ίωση. Πολύ σπανιότερα θα είναι κάτι το πιο σοβαρό. Αν το παιδί παραμένει ευδιάθετο, παίζει και γελάει κατά τη διάρκεια του πυρετού ή όταν πέφτει ο πυρετός τότε το πιο πιθανό είναι ότι δεν έχει κάτι το ανησυχητικό.
Από τη στιγμή που γνωρίζουμε ότι ο πυρετός είναι σύμμαχος και όχι έχθρός και ότι δεν είναι επικίνδυνος για το παιδί, καταλαβαίνουμε ότι δεν πρέπει να έχουμε ως σκοπό -πάση θυσία- να τον «ρίξουμε».

Αφαιρέστε ρούχα και ξεσκεπάστε το παιδί
Όταν ο πυρετός ανεβαίνει, το παιδί μπορεί να παρουσιάσει ρίγος, ενώ τα άκρα μπορεί να είναι κρύα στην αφή. Μετά από τη -μικρής διάρκειας- φάση της ανόδου, το ρίγος παύει και το σώμα και τα άκρα είναι ζεστά. Η σωστή αντίδραση στη δεύτερη αυτή φάση είναι να γδύσουμε το παιδί αφήνοντάς το με ένα φανελλάκι, αποφεύγοντας να το σκεπάσουμε με κουβέρτες και βαριά σκεπάσματα.

Αντιπυρετικά φάρμακα
Τα φάρμακα αυτά είναι η παρακεταμόλη (Panadol, Depon, Dolal, Apotel) και το Ponstan. Ο κύριος λόγος για τον οποίο τα χρησιμοποιούμε είναι ότι πολύ συχνά (στα παιδιά όπως και στους μεγάλους) ο πυρετός συνοδεύεται από αδιαθεσία και κακουχία. Αν το παιδί έχει πυρετό πάνω από 38.5ºC και δείχνει να αισθάνεται άσχημα τότε μπορείτε να του δώσετε:
Panadol σιρόπι : το μισό του βάρους (σε cc) κάθε 4-6 ώρες ή
Panadol σιρόπι, το μισό του βάρους (σε cc) εναλλάξ με Ponstan σιρόπι, το μισό του βάρους (σε cc) κάθε 3-4 ώρες. Tο Ponstan δε θα πρέπει να δίνεται περισσότερο από 3 φορές στο ίδιο 24ωρο
Αν το παιδί παρά τον πυρετό άνω των 38.5ºC εξακολουθεί να παίζει και δείχνει καλά, δε χρειάζεται να δίνετε αντιπυρετικό κάθε 4-6 ώρες.

Αντιβιοτικά
Υπάρχουν δύο είδη λοιμώξεων που προκαλούν πυρετό, οι ιογενείς και οι βακτηριακές. Τα αντιβιοτικά δεν έχουν απολύτως καμμία δράση ενάντια στις ιογενείς λοιμώξεις (π.χ. κοινό κρύολογημα, γρίππη). Υπάρχουν πολλοί λόγοι που απαγορεύουν την άσκοπη χρήση των αντιβιοτικών (ανεπιθύμητες ενέργειες, δημιουργία ανθεκτικών μικροβίων κλπ).

Πυρετός και σπασμοί
Πολλοί γονείς έχουν ακούσει για σπασμούς που προκαλούνται από τον πυρετό. Οι σπασμοί αυτοί ονομάζονται πυρετικοί σπασμοί και συμβαίνουν μόνο στο 3-4% των παιδιών. Διαρκούν μερικά λεπτά, προκαλούν έντονο φόβο στους γονείς που είναι παρόντες αλλά ευτυχώς είναι απολύτως ακίνδυνοι και δεν προκαλούν ποτέ βλάβη στον εγκέφαλο. Χρειάζεται έλεγχος μόνο όταν διαρκούν πάνω από 15 λεπτά ή/και συνοδεύονται από άλλα νευρολογικά συμπτώματα.

Επικοινωνήστε με τον παιδίατρο αν το παιδί:

1.είναι κάτω των 6 μηνών.

2.έχει πυρετό πάνω από 40ºC.

3.ο πυρετός διαρκεί πάνω από 48 ώρες.

4.έχει έντονη αδιαθεσία, δεν παίζει ακόμα και όταν έχει πέσει ο πυρετός μετά από αντιπυρετικό.

5.έχει δυσκολία στην αναπνοή ή αναπνέει γρήγορα.

6.κάνει εμετούς.

7.παρουσιάζει εξάνθημα σε οποιδήποτε σημείο του σώματος

Advertisements