Ηλεκτρονικά Tatoos, όπως τα κανονικά έτσι κι αυτά, μένουν για πάντα

Μιά ωραία παρουσίαση από τον Juan Enriquez που δεν αφορά άμεσα τα παιδιά. Απλά για να υπενθυμίσει στους γονείς των εφήβων οτι από τη στιγμή που κάνεις «post» κείμενα και φωτογραφίες δεν υπάρχει επιστροφή και όπως τα tatoos θα τους συνοδεύουν στην υπόλοιπη ζωή τους.

Advertisements

Co-Sleeping και Σύνδρομο Αιφνιδίου Θανάτου

Το co-sleeping (το μωρό κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα) αυξάνει την πιθανότητα συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου του βρέφους (SIDS, ή Sudden Infant Death Syndrome).

Σε μια πρόσφατη μελέτη έγινε σύγκριση μιας σειράς δεδομένων ανάμεσα σε μια ομάδα 1472 βρεφών κάτω των 3 μηνών που πέθαναν απο SIDS και  μια ομάδα 4679 υγιών νεογνών της ίδιας ηλικίας. 

Ποιά είναι τα αποτελέσματα;

Η πιθανότητα SIDS είναι 5 φορές μεγαλύτερη για τα παιδιά που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα ακόμα και αν η μητέρα θηλάζει και δε συνυπάρχουν άλλοι γνωστοί παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα ή η κατανάλωση αλκοόλ. 

Ο κίνδυνος είναι 65 φορές μεγαλύτερος για τα βρέφη που μοιράζονται το κρεβάτι με γονείς που καπνίζουν και 90 φορές μεγαλύτερος αν οι γονείς καταναλώνουν τακτικά αλκοόλ. 

Είναι πλέον σαφές οτι ο θηλασμός (που είναι και ο συχνότερος λόγος που οι μητέρες κοιμούνται μαζί με τα παιδιά τους στο ίδιο κρεβάτι) δεν αρκεί για να προστατεύσει το παιδί από το SIDS. 

Το τελικό μήνυμα: για να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου, τα βρέφη θα πρέπει (μεταξύ άλλων) να κοιμούνται στην κούνια τους και όχι στο κρεβάτι των γονιών.

Ένα σχόλιο με αφορμή τα διάφορα που διαβάζουμε κατά καιρούς σε blogs και forum για γονείς. Οι συμβουλές προς τους γονείς θα πρέπει να δίνονται με βάση τα επιστημονικά δεδομένα όπως αυτά προκύπτουν από τις έρευνες και τις στατιστικές. Δε θα πρέπει να βασίζονται σε προσωπικές εμπειρίες ακόμα και αν αυτές προέρχονται από επαγγελματίες υγείας. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επίσης στις συμβουλές από γονείς προς γονείς ιδίως όταν αυτές είναι αντίθετες προς τις επίσημες επιστημονικές απόψεις, εκφράζοντας πολλές φορές έναν έντονο συνωμοσιολογικό σκεπτικισμό. 

Η σύγχρονη ιατρική σε όλα της τα επίπεδα από τη βασική έρευνα έως την κλινική αντιμετώπιση του ασθενή, όταν ασκείται με το σωστό τρόπο, είναι ουδέτερη και αντικειμενική. Καταγράφει τα δεδομένα και τα αναλύει για να τα παρουσιάσει στο ευρύ κοινό. Είναι βέβαιο οτι η εποχή της πατερναλιστικής ιατρικής που ο γιατρός ήταν «θεός» και οι απόψεις του δε σήκωναν καμμία αμφισβήτηση έχει παρέλθει. Το να φτάσουμε όμως στο εντελώς αντίθετο άκρο να αμφισβητούμε κατά το δοκούν σοβαρά ζητήματα για τα οποία υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά δεδομένα (όπως πχ ο εμβολιασμός) χρησιμοποιώντας διάφορες θεωρίες συνωμοσίας  και προσωπικές εμπειρίες του τύπου «μια γνωστή μου, κάπου, κάποτε» είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Και γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνο όταν μέσω των σύγχρονων μέσων δικτύωσης προσπαθούμε να διαδώσουμε σε όσους γίνεται περισσότερους «την τρομακτική αλήθεια που μας κρύβουν οι γιατροί».

Ο Πνιγμός που δε μοιάζει με Πνιγμό..

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ο πνιγμός στο νερό δε μοιάζει καθόλου με την εικόνα που οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας. Στις ταινίες οι άνθρωποι που πνίγονται στη θάλασσα για παράδειγμα, εμφανίζονται να κάνουν φασαρία πετώντας νερά, κουνώντας χέρια-πόδια και ουρλιάζοντας. 

Στην πραγματικότητα όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο πνιγμός είναι ιδιαίτερα σιωπηλός και ύπουλος.

Ο Dr F. Pia, περιέγραψε πρώτος την «Ενστικτώδη Αντίδραση Πνιγμού», ένα είδος αυτόνομης (ανεξάρτητης δηλαδή από τη θέληση μας) αντίδρασης του οργάνισμου όταν δεν μπορεί να κρατηθεί πάνω από την επιφάνεια του νερού. Σε ελέυθερη μετάφραση, ο ίδιος περιγράφει την αντίδραση αυτή ως εξής:

1. Εκτός από σπάνιες περιπτώσεις το άτομο που πνίγεται ΔΕΝ είναι σε θέση να καλέσει βοήθεια. Το αναπνευστικό σύστημα είναι φτιαγμένο πρωτίστως για να αναπνέουμε. Πρέπει να μπορούμε να πάρουμε ανάσες για να ακολουθήσουν οι ήχοι.

2. Το στόμα του ατόμου που πνίγεται ανεβοκατεβαίνει γρήγορα πάνω και κάτω από την επιφάνεια του νερού. Όταν βρίσκεται για λίγο πάνω από την επιφάνεια ο χρόνος αρκεί με δυσκολία για να βγάλει γρήγορα και να ξαναβάλει αέρα. Στη συνέχεια ξαναβυθίζεται πριν προλάβει να αρθρώσει έστω και μία λέξη.

3. Το άτομο που πνίγεται ΔΕΝ μπορεί να κουνήσει τα χέρια του έξω από το νερό ζητώντας βοήθεια. Ενστικτωδώς, τα χέρια απλώνονται στο πλάι, πιέζοντας την επιφάνεια του νερού προς τα κάτω. Αυτό τους βοηθά να ανασηκώσουν το σώμα τους λίγο έξω από το νερό για να πάρουν ανάσα.

4. Σε όλη τη διάρκεια της ενστικτώδους αντίδρασης πνιγμού το άτομο δεν έχει κανένα συνειδητό έλεγχο των κινήσεων του σώματός του. Εκτός από το οτι δεν μπορεί να σηκώσει τα χέρια ζητώντας βοήθεια, δεν μπορεί να κολυμπήσει προς τη στεριά, ούτε καν να αρπάξει ένα σωσίβιο που μπορεί να του πετάξουμε. 

5. Σε όλη τη διάρκεια της ενστικτώδους αντίδρασης πνιγμού το σώμα παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση μέσα στο νερό ενώ τα πόδια ΔΕΝ κάνουν καμμία κίνηση για να το σπρώξουν προς τα πάνω. Αν δεν υπάρξει παρέμβαση άλλου ατόμου (ιδανικά ναυαγοσώστη) το άτομο που πνίγεται μπορεί να παραμένει με το στόμα πάνω από την επιφάνεια του νερού για μόνο 20 έως 60 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια όλο το σώμα βυθίζεται μέσα στο νερό. 

Όλα τα παραπάνω σε σημαίνουν οτι αν κάποιος φωνάζει βοήθεια δεν κινδυνεύει. Απλά το άτομο αυτό μπορεί ακόμα να βοηθήσει το ίδιο στη διάσωσή του, αρπάζοντας πχ το σωσίβιο.

Κάποιος μπορεί να πνίγεται στο νερό αν παρατηρείτε τα παρακάτω:

– Τι κεφάλι είναι αρκετά μέσα στο νερό και το στόμα στο επίπεδο της επιφάνειας του νερού.

– Το κεφάλι είναι γυρισμένο προς τα πίσω και επάνω με το στόμα ανοιχτό.

– Βλέμμα κενό που δεν προσηλώνει.

– Τα μαλλιά κρύβουν το μέτωπο και τα μάτια.

– Το σώμα είναι σε κάθετη θέση με τα πόδια να είναι ακίνητα.

– Γρήγορες ή ακανόνιστες ανάσες.

– Δείχνει να προσπαθεί να κολυμπήσει προς μία κατεύθυνση αλλα δεν προχωρά καθόλου.

– Προσπαθεί να γυρίσει ανάσκελα.

– Μοιάζει να προσπαθεί να ανέβει μια αόρατη σκάλα.

Ο πραγματικός πνιγμός είναι αθόρυβος. Ίσως η πιο ισχυρή ένδειξη οτι κάποιος πνίγεται είναι οτι δε μοιάζει να πνίγεται. 

Ειδικότερα για τους γονείς, τα παιδιά κάνουν πολύ φασαρία στη θάλασσα και στις πισίνες. Όταν δεν ακούτε φασαρία, θα πρέπει άμεσα να βρείτε τι συμβαίνει. 

Παρακάτω θα βρείτε οδηγίες της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής σχετικά με την πρόληψη του πνιγμού στο νερό (στα αγγλικά)

http://www.healthychildren.org/English/news/Pages/AAP-Gives-Updated-Advice-on-Drowning-Prevention.aspx?nfstatus=401&nftoken=00000000-0000-0000-0000-000000000000&nfstatusdescription=ERROR%3A+No+local+token

Χτύπημα στο κεφάλι. Πότε θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδιάτρο ή να επισκεφθείτε το τμήμα επειγόντων

Παιδιά >2 ετών

  • απώλεια συνείδησης μετά το χτύπημα
  • σπασμοί μικρής διάρκειας αμέσως μετά το χτύπημα
  • έντονος πονοκέφαλος
  • έμετοι, κυρίως όταν είναι πολλοί ή ξεκινούν μερικές ώρες μετά το χτύπημα.
  • σοβαρό χτύπημα: πτώση μεγαλύτερη από 1.5 μέτρο, χτύπημα από βαρύ αντικείμενο, σοβαρό τροχαίο
  • αλλαγή στη συμπεριφορά ιδίως αν είναι έντονη και κρατά πάνω από μία ώρα.

Παιδιά <2 ετών

  • απώλεια συνείδησης μετά το χτύπημα
  • σπασμοί μικρής διάρκειας αμέσως μετά το χτύπημα
  • έμετοι, κυρίως όταν είναι πολλοί ή ξεκινούν μερικές ώρες μετά το χτύπημα.
  • σοβαρό χτύπημα: πτώση μεγαλύτερη από 1 μέτρο, χτύπημα από βαρύ αντικείμενο, σοβαρό τροχαίο
  • αιμάτωμα (καρούμπαλο) σε οποιαδήποτε περιοχή του κεφαλιού εκτός από το μέτωπο.
  • αλλαγή στη συμπεριφορά

Μην αφήνετε ποτέ μόνα τους τα παιδιά στο αυτοκίνητο

Τωρα το καλοκαίρι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος θερμοπληξίας σε περίπτωση που ξεχάσουμε το παιδί μόνο του μέσα στο αυτοκίνητο. Μόνο στις ΗΠΑ, μέσα στο 2010, 49 παιδιά πέθαναν ξεχασμένα μόνα τους στο αυτοκίνητο

Μερικές απλές προφυλάξεις που μπορείτε να λάβετε είναι:

  • Καλέστε αμέσως βοήθεια αν δείτε μόνο του ένα παιδί κλειδωμένο στο αυτοκίνητο.
  • Μην αφήνετε ποτέ μόνα τους τα παιδιά μέσα στο αυτοκίνητο ακόμα κι αν έχετε φροντίσει να αφήσετε το παράθυρο λίγο ανοιχτό
  • Βάλτε ειδοποίηση στο κινητό σας να σας υπενθυμίζει κάθε μέρα οτι πρέπει να πάτε το παιδί στον παιδικό σταθμό
  • Βάλτε ειδοποίηση στο ημερολόγιο του υπολογιστή σας να σας ρωτά ένα μήνυμα του τύπου «αφησα το παιδί στο σταθμό σήμερα;».
  • Ζητήστε από τον παιδικό σταθμό να σας καλεί στο κινητό σας σε περίπτωση που αργήσατε να φτάσετε εκεί το πρωί.
  • Το αυτοκίνητο δεν είναι χώρος παιχνιδιού. Μην τα αφήνετε να παίζουν μέσα.
  • Κλειδώστε τις πόρτες του αυτοκινήτου αφού σιγουρευτείτε οτι έχουν βγει όλοι έξω. Κρατήστε τα κλειδιά μακριά από τα παιδιά. Το αυτοκίνητο δεν είναι παιδική χαρά ούτε μπεϊμπισίτερ.
  • Αν δεν ξέρετε που βρίσκεται το παιδί, ξεκινήστε το ψάξιμο από το αυτοκίνητο
  • Τυπώστε την παραπάνω λίστα και κολλήστε τη πάνω στο ψυγείο για να μην την ξεχνάτε.